donderdag 1 december 2016

Papa

Papa,

Als kind had ik een poëziealbum, ik heb het nog… Als ik erdoorheen blader, valt me iets op. De lege bladzijde waarop ‘papa’ staat. Gereserveerd voor jou om als belangrijkste persoon in mijn leven iets voor mij te schrijven. Jouw bladzijde in mijn album is leeg… En eigenlijk typeert dit jouw rol in mijn leven. De rol die jij klaarblijkelijk als vader wilde spelen in mijn leven. Een lege bladzijde in mijn leven, dat ben jij papa...

Nooit ging je mee naar zwemles. Je ging niet naar ouderavonden op school. Ook niet naar kerstuitvoeringen waarop ik zo hard geoefend had. Je keek nauwelijks naar mijn rapport vol prachtig mooie cijfers. Je was niet aanwezig bij mijn diplomazwemmen. Je ging niet mee naar een open dag voor de middelbare school. Inderdaad, een lege bladzijde in mijn leven…

Nooit was jij er voor mij. Niet toen mama mij in elkaar sloeg, schopte en trapte. Niet toen mama mij bespuugde en mij uitmaakte voor alles wat lelijk is in het leven. Niet toen jij met mij naar de dokter moest om een bloedende wond net onder mijn oog te laten hechten. Nee, ook niet toen jij met mij naar de dokter moest om de wond op mijn hand te laten plakken, omdat mama een groot stuk glas in mijn hand had geslagen.

Nooit nam jij het voor me op. O ja toch, één keer. Dat was toen jij onverwacht thuiskwam en mama op mij in stond te beuken als een bezetene. Toen vloekte je. En sloeg je mama van mij af. Ergens vond je het dus niet normaal dat mama als een razende op mij insloeg… Toen ik je later probeerde te vertellen dat mama mij bijna iedere dag zo sloeg reageerde je door te zeggen dat ik het wel verdiend zou hebben… Nee, papa, jij was er nooit voor me.

Van kleins af aan noemde jij me bekakt. Vooral als je een biertje ophad. Hoe je in hemelsnaam je kind van zes jaar oud bekakt en verwaand kunt noemen, is mij een raadsel. Maar jij deed het… En weet je papa, ik ben er trots op. Ik ben trots op het feit dat jij me toen al bekakt vond. Dat betekent namelijk dat ik op mijn zesde al meer stijl en klasse had dan jij ooit zult hebben… Ik vind jou dom. Ontzettend dom papa.

Weet je trouwens dat het strafbaar is papa, wat jij hebt gedaan? Niets doen is strafbaar. In juridische termen die jij vast niet begrijpt, noemt men dat medeplegen. Oftewel jij bent medeplichtig aan de gruweldaden van jouw vrouw… Want je wist ervan. En koos ervoor om niets te doen. Want daar ben je goed in, papa. In niets doen. In je kop in het zand steken. Net doen alsof je van niets weet. Net doen alsof… Want je weet het dondersgoed, papa.

Zelfs toen jouw gore broer niet van mij af kon blijven met zijn vieze poten, papa, deed jij helemaal niets. Toen ik het jou zelf vertelde, was ik 22. En jij deed… niets. Je hebt mij zelfs niet gevraagd hoe het met mij ging. Maar papa, net doen alsof iets niet gebeurd is, maakt het nog niet tot niet gebeurd…

Toen ik het contact met mama en jou verbrak, heb ik jou niet gesproken. Nooit heb jij de moeite genomen contact met mij te zoeken. Jij deed niets. Je hebt me niet eens gebeld. Geen kaartje gestuurd, Of een sms’ je. Wat voor bericht dan ook. Weer was jij er niet voor mij papa. Weer deed jij helemaal niets...

Ik ben niet boos op je papa. En ik gun je het beste. Ik heb je vergeven. Niet voor jou, maar voor mezelf. Zodat ik geen tijd en energie aan jou verspil. Ik vind jou zielig en triest. Ik voel diep medelijden met jou. Om jouw verspilde leven. Want hoe kijk jij op je sterfbed terug op je leven? Ben je erg trots op je rol als vader?

En papa, ik ben je dankbaar. Dankbaar voor het leven dat jij me gaf. Dankbaar dat ik zo anders ben dan jij. Dat ik verantwoordelijkheid neem voor mijn leven. Voor mijn geluk. Dat ik iedere dag opnieuw mijn mooiste leven leef. En mijn leven niet verspil… Ik heb de deur naar mijn verleden dichtgedaan. En ik draai die deur nu op slot…

Dag papa, vaarwel. Het ga je goed.

Facebook
Ook op de hoogte blijven van mijn andere activiteiten? Klik hier en like, dankjewel!

dinsdag 29 november 2016

Leef je mooiste leven

De meeste dromen zijn bedrog
Je hoort mij regelmatig zeggen, roepen of nee eigenlijk schreeuwen dat je je mooiste leven moet leven. En nu moet je natuurlijk helemaal niets.., maar toch… Je mooiste leven leven is echt een goed idee… Hoe je je mooiste leven leeft bepaal je zelf. Het is maar net wat jij belangrijk, leuk, mooi en interessant vind. Waar het om gaat is dat je je dromen leeft en niet je leven droomt… Je leven voorbij laat sukkelen met dromen over dromen die nooit zullen uitkomen. Omdat je ze simpelweg nooit hebt laten uitkomen… Dat je je op je sterfbed realiseert dat je niet hebt gedaan in dit leven wat je had willen doen… Ai…

Leef je mooiste leven
Ik roep deze kreet al ruim 25 jaar… Toen ik me na een ellendige jeugd vol geweld op pak em beet 21 jarige leeftijd realiseerde dat ik tot dan geen leuk leven gehad had… Ik bleek een erfelijke hartafwijking te hebben en door wonderen (niemand kan het anders uitleggen) ontsnapt aan de dood. Mijn hartafwijking kwam aan het licht door het plotseling overlijden van mijn nicht Anja. Anja werd maar 24 jaar. Anja bleek een erfelijke hartafwijking te hebben en je raadt het al; ik heb dezelfde. Dat was hèt moment dat ik me realiseerde dat ik mijn allermooiste leven moest gaan leven… Zo wilde ik namelijk niet sterven! Ik realiseerde me al te goed dat het ook anders had kunnen zijn; dat ik had kunnen overlijden en Anja verder had kunnen leven...

Uit het leven halen wat erin zit
En ja, hee, dan kun je toch niet anders dan alles uit het leven halen wat erin zit? En dat ben ik vanaf dat moment gaan doen! Ik leefde en leef heel veel van mijn dromen. Zo reisde ik de hele wereld over, schreef een boek ‘Nee, mama, nee!’ (dat op 1 februari 2017 eindelijk uitkomt!), wisselde minimaal 8 keer van baan, begon een bedrijf en stopte ermee toen ik het niet meer leuk vond… Ik begin met ingang van 2 januari een nieuw bedrijf, had een moestuin, een jarendertigwoning die ik volledig naar eigen wens verbouwde en ik heb een huisje in het bos in Drenthe. Toen ik een eenvoudiger leven wilde, verhuisde ik naar Amsterdam en ik ben momenteel bezig met het volgen van een opleiding tot counsellor. Volgend jaar maken Martin en ik een rondreis van maar liefst 32 dagen door Maleisië en we gaan zeer regelmatig uit eten… Allemaal dromen. Allemaal dromen die ik waarmaakte en waarmaak.

Lekker makkelijk praten
Nu zullen er altijd mensen zijn die vinden dat ik lekker makkelijk praten heb. Zij kunnen hun dromen niet realiseren, omdat *vul zelf een excuus naar keuze in*. En natuurlijk heb ik makkelijk praten, hoewel ik het zelf makkelijker had gevonden op de bank te blijven zitten zwelgen in mijn slachtofferrol van weet ik veel wat, dan mijn leven keer op keer zo drastisch aan te pakken. Daar moet je namelijk wel wat voor doen… Zo besteed ik momenteel een slordige 16 tot 20 uur per week aan mijn studie… Makkelijk praten? Zeker, maar praatjes vullen geen gaatjes… Je moet het zelf doen in het leven…

Weer even extra bewust
Een paar weken geleden werd ik weer even met mijn neus op de feiten gedrukt toen mijn medicatie niet goed bleek te werken. Ik begon met nieuwe medicijnen en het gaat goed, hartstikke goed! En nee, ik ben nu niet bang dat me iets overkomt, ik ben niet angstiger dan anders, ik ben gewoon ik… Nog steeds ben ik iedere morgen intens dankbaar dat ik er nog ben, ben ik dankbaar en blij met al die leuke, nieuwe en (te) gekke mensen en dingen die er momenteel op mijn pad komen. Wel ben ik me weer even extra bewust van het feit dat het leven zomaar opeens voorbij kan zijn…

Het leven is kort, erg kort
Als ik terugkijk op de afgelopen dertig, veertig jaar, realiseer ik me dat de tijd wel erg snel voorbij gaat… Dat stemt me niet weemoedig en ook niet droevig… Ik ben blij. Blij dat ik er nog ben. Ik schrijf dit dan ook niet om jou te laten weten hoe leuk ik het toch allemaal heb, dat weet je al lang… ;-) Ik schrijf dit om te laten weten dat het ook voor jou tijd is... En misschien doe je het ook al jaren, zie dit in dat geval als een reminder… Het leven is kort, heel kort… Daarom: Leef je mooiste leven!

Facebook
Mij ook op Facebook volgen? Leuk! Klik hier en like, dankjewel!

maandag 28 november 2016

Eenvoudig leven

Eenvoudig leven
Afgelopen jaar was ik bezig met het drastisch vereenvoudigen van mijn leven. En ik kan je vertellen dat dat helemaal gelukt is! Ik leid het eenvoudig(er) leven waarnaar ik zo verlangde. Graag wil ik met jou delen hoe ik dit leven realiseerde. Voordat het zo ver is, wil ik je vandaag eerst vertellen wat eenvoudig leven voor mij betekent. Die betekenis kan namelijk voor iedereen anders zijn. Jij stelt zelf vast wat eenvoudig leven voor jou betekent. Dit vaststellen is uitermate belangrijk als je daadwerkelijk eenvoudiger wilt gaan leven. Je kunt iets pas realiseren als je exact weet wat, daarom dus. Voor mij betekent eenvoudig leven (globaal omschreven):

Liefde, geluk, gezondheid
De essentie van het leven. De basis van ons bestaan. Terug naar de essentie. Tijd is prioritijd. Voldoende tijd hebben voor de ècht belangrijke dingen in het leven zoals mijn echtgenoot, katten, vrienden, huisje in het bos, natuur en tegenwoordig ook weer werk… Met gezondheid doel ik niet op altijd maar gezond moeten zijn of op 'beter' worden, je bent namelijk goed zoals je bent. Met gezondheid bedoel ik zo goed mogelijk voor jezelf en je lichaam zorgen binnen je eigen mogelijkheden en rekening houdend met je beperkingen, in mijn geval een hartafwijking.

Vrijheid
Vrijheid is voor mij heel belangrijk. Minder verplichtingen aangaan voor meer vrijheid. Willen in plaats van moeten. Lekker gaan fietsen als het mooi weer is in plaats van verplichte nummers moeten afwerken. Doen en laten wat ik wil op momenten dat ik dat wil, dat betekent vrijheid voor mij, met dien verstande dat ook ik soms gewoon dingen moet doen omdat ze nu eenmaal moeten…

Bewust consumeren
Bewust kopen. Kiezen voor natuurlijke, pure, duurzame materialen en producten. Bewust geld uitgeven aan dingen waarvan je ècht blij wordt. Bewust geen geld uitgeven aan dingen die je niet blij maken en die je niet nodig hebt. Niet meedoen aan de consumptiemaatschappij waarin alles draait om kopen om het kopen. Bewuste keuzes maken door bijvoorbeeld wel een kwalitatief hoogwaardige en dure winterjas te kopen, maar hier dan wel 6 jaar mee te doen.

Minimalisme
Minder bezittingen en spullen zorgen voor minder onderhoud en meer rust. Als je minder koopt, hoef je minder uren of minder lang te werken. Rust en innerlijke rust. Minder energie en tijd verspillen aan het afstoffen van je verzameling tinnen soldaatjes of het opruimen van je overvolle schuur. Hierdoor hou je echt meer energie, tijd en geld over om nieuwe, leuke en mooie herinneringen te maken, oftewel ervaringen op te doen. Voor mij zijn ervaringen veel belangrijker dan bezittingen.

Persoonlijke ontwikkeling en ontplooiing
Hier ontbreekt het mij de afgelopen maanden niet aan… Ik volg een studie, doe een cursus, volg een online training en lees me een slag in de rondte.. Omdat ik daarnaast een bedrijf aan het opzetten ben, heb ik momenteel minder vrije tijd. Toch probeer ik voldoende vrije tijd te houden om lekker naar buiten te gaan en gewoon een beetje te lanterfanten of eens helemaal niks te doen. Niets doen en stilte zorgen voor creativiteit en creativiteit voedt de geest… Voor mij is spirituele ontwikkeling belangrijk. Het leven draait om minder hebben en meer zijn.

Voeding
Goed en lekker eten dat voor mij gezond is. Puur, zelfgemaakt, glutenvrij, zo veel mogelijk biologisch, weinig suiker, regelmatig zonder vlees, fruit en veel groenten. Voeding in plaats van vulling.

Leefomgeving
Verandering van leefomgeving en leefsituatie heeft voor de grootste vereenvoudiging van mijn leven gezorgd. Van een jarendertighoekwoning met veel onderhoud en voor,- zij,- en achtertuin in Dordrecht verhuisde ik naar een vierkamerappartement met weinig onderhoud in Amsterdam. En dan ook nog naar een prachtige, groene en rustige omgeving. Mijn leven is er niet alleen eenvoudiger, maar ook nog eens heel veel leuker van geworden!

Verbondenheid
Ik leef in verbondenheid met mezelf. Blijf dicht bij mezelf en mijn eigen gevoel en intuïtie. Ik ben trouw aan mezelf en mijn denkbeelden. Ik voel me verbonden met anderen. Relaties worden intenser en diepgaander. Ik ga met anderen om zoals ik wil dat ze met mij omgaan. Ik ben gestopt met vechten. Met het uiten van kritiek op alles en iedereen. Omdat ik eindelijk mag zijn wie ik echt ben…
Ik voel diepe verbondenheid met de natuur en geniet daar intens van. Ik voel me verbonden met alles wat leeft. Verbonden met het universum. Ik leef met en in volle aandacht. Geniet van stilte die ik ook echt nodig heb. Ik leef een leven met mindfulness. Zen. Een leven waarin ik volledig mezelf kan en mag zijn; een liefdevol, warm, empatisch en oprecht mens. Diepe, intense verbondenheid.

Zo krijg je een eenvoudiger leven
Vandaag vertelde ik je over wat een eenvoudiger leven voor mij betekent en inhoudt. De volgorde zegt trouwens niets over de mate van belangrijkheid. Alle aspecten zijn belangrijk voor me. Binnenkort vertel ik je hoe je een eenvoudiger leven kunt realiseren. Wordt vervolgd!

Facebook
Mij ook op Facebook volgen? Leuk! Klik hier en like, dankjewel!

donderdag 24 november 2016

Verstilde schoonheid

Verstilde schoonheid
Wat is de natuur in Amsterdam toch wonderschoon! Ik wist van tevoren dat ik in een groene omgeving zou gaan wonen, maar dat het hier zo mooi is, aaaah, daarvan had ik alleen maar kunnen dromen... Vandaag wil ik je de verstilde schoonheid van Amsterdam laten zien. Weet je, ik ga vandaag niet al te veel vertellen. Wandel gewoon gezellig met me mee, dan ervaar je zelf de schoonheid van de natuur. Jas aan hoor, het is fris...

En, hoe vond je het? Heb je ook zo genoten? Ik heb mijn plek hier helemaal gevonden. Tot de volgende keer!

woensdag 23 november 2016

Dit afscheid is een nieuw begin!

Afscheid en een nieuw begin
Totaal onverwacht nam ik afscheid van iets waarop ik ruim 25 jaar van mijn leven blind vertrouwde. En daardoor werd het totaal onvoorbereid tijd voor een nieuw begin…

Hartafwijking
Zoals je misschien weet, heb ik een zeldzame erfelijke hartafwijking met als mogelijk gevolg plotselinge dood. Ter voorkoming van zo’n plotselinge dood, slik ik inmiddels ruim 25 jaar medicijnen. Tot grote tevredenheid. Niks mis mee… Totdat twee weken geleden bleek dat mijn medicijn niet meer doet wat het moet doen; mijn hartslag constant houden… Dus daarom voelde ik me al een tijdje lichamelijk niet zo okee… Ik ben een week of vijf geleden (tijdelijk) gestopt met hardlopen, omdat ik me niet goed genoeg voelde en dat is een goede beslissing gebleken…

Onzekerheid
Het nadeel van een zeldzame aandoening, is dat er nog niet zoveel over bekend is… Dat er iets moest gebeuren met mijn medicatie, was direct duidelijk, simpelweg omdat een niet goed werkend medicijn een te hoog risico betekent. Voordat een beslissing genomen kon worden (medicatie, operatie, onderhuidse defibrillator en/of pacemaker), moesten eerst alle voors en tegens tegen elkaar worden afgewogen. Dat is logisch, maar voor mij niet fijn om te leven in de wetenschap dat mijn medicijnen niet goed werkten… Daar krijg ik toch licht klotsende oksels van, zeg maar…

Nieuwe medicijnen
Ik had een fantastische cardioloog in Rotterdam die dit jaar met pensioen is gegaan… Gelukkig heb ik het ook hier in Amsterdam getroffen met een meer dan uitstekend cardioloog. Ik deed een inspanningstest waaruit nog meer bleek dat mijn medicijn niet goed werkte… Er was overleg tussen cardiologen en professoren. En in goed onderling overleg besloten we afgelopen maandag dat ik met een voor mij volledig nieuw medicijn zou beginnen. Maandag besloten, maandag nieuwe medicatie geregeld, zodat ik dinsdag kon beginnen. Hoe sneller hoe beter.

Emotioneel nieuw begin
Gisterenochtend nam ik ritueel afscheid van het medicijn dat mij zo trouw 25 jaar lang beschermde. Een emotioneel moment voor me. Ook omdat ik geen idee had wat mijn nieuwe medicijn zou gaan doen (en nog gaat doen). Stond ik dan, om 06.00 uur aan een capsule met inhoud te draaien en te twijfelen… zal ik wel of zal ik toch maar niet… Nu ben ik uitstekend in staat om om te gaan met de onzekerheden die het hebben van een hartafwijking met zich meebrengt, maar dit vond ik toch wel erg spannend… Maar goed, mijn artsen zijn natuurlijk ook niet helemaal gek… Gelukkig lijkt het goed te gaan!

Tijd
Vanmorgen (woensdag) nam ik mijn tweede nieuwe pil en natuurlijk is het komende weken afwachten wat er verder gaat gebeuren. Natuurlijk ga ik voorlopig nog even niet hardlopen. Natuurlijk duurt het een paar weken voor ik weet of mijn lichaam dit nieuwe medicijn accepteert. Natuurlijk moet ik naar de cardioloog voor een ECG. Natuurlijk moet ik binnenkort opnieuw een inspanningstest doen. En natuurlijk hou ik mezelf goed in de gaten en neem ik mezelf goed in acht. Dit hele proces heeft tijd nodig…

Vertrouwen
En nu op dag twee van dit nieuwe tijdperk, krijg ik langzaam weer vertrouwen in mijn medicatie. Vertrouwen in mijn lichaam. Vertrouwen in het leven. Vertrouwen dat het echt mijn lot is om 105 jaar oud te worden…

Nieuw begin!
En ik ben dankbaar… Dankbaar voor mijn vakkundige, bekwame en ook nog lieve cardioloog, voor professoren, artsen en overig personeel in het AMC. En ik ben vandaag extra, diep en intens dankbaar voor deze prachtig mooie nieuwe dag. Dit afscheid is een nieuw begin!

Facebook
Mij ook op Facebook volgen? Leuk! Klik hier en like, dankjewel!